Het ‘Zijn’ – Het allerdiepste van ons bestaan

In een wereld waarin veel draait om presteren, zichtbaarheid en meningen, kan iets heel wezenlijks op de achtergrond raken: het Zijn. Niet wat we doen of bereiken, maar wie we zijn wanneer we even niets hoeven vol te houden. Wanneer rollen, verwachtingen en oordelen stilvallen.

Het Zijn laat zich niet gemakkelijk uitleggen. Het is geen doel waar je naartoe werkt en geen identiteit die je kunt aannemen. Het toont zich juist wanneer het beeld dat we van onszelf hebben, zachter wordt. Wanneer we niet bezig zijn met hoe we overkomen, maar eenvoudig aanwezig durven zijn. Die laag is er altijd, ook als we haar uit het oog verliezen.

We leven vaak vanuit een zelfbeeld. Dat helpt ons om ons staande te houden in het dagelijks leven, maar het kan ons ook beperken. De oude mythe van Narcissus verbeeldt dit treffend: iemand die zo in de ban raakt van zijn eigen spiegelbeeld, dat hij het contact met de bron daarachter verliest. Niet uit ijdelheid alleen, maar omdat het beeld belangrijker wordt dan het leven zelf. Zo kan het beeld dat we van onszelf maken ons gevangen houden, zonder dat we het doorhebben.

De weg naar binnen vraagt geen extra inspanning, maar juist vertraging. Even stilstaan. Luisteren. In die stilte ontstaat ruimte om te voelen wat werkelijk van ons is en wat we gaandeweg zijn gaan dragen. Daarbij komen niet alleen onze sterke kanten in beeld, maar ook onze kwetsbaarheid. En juist daarin ligt vaak een onverwachte kracht besloten.

In een onrustige tijd kan het leven vanuit het Zijn een anker zijn. Wie daarin geworteld raakt, hoeft minder te bewijzen en reageert minder vanuit angst of haast. Dat maakt niet afstandelijk, maar juist open en betrokken. Vanuit die rust wordt echte ontmoeting mogelijk — met jezelf en met de ander.

Binnen de Vrijmetselarij wordt deze innerlijke weg bewust geoefend. De symboliek en het samen werken nodigen uit tot bezinning en zelfonderzoek. Daarbij is er ook aandacht voor wat wel eens de ‘valse koning’ wordt genoemd: het ik dat alles wil sturen, beheersen en laten schitteren. Dat ik, het ego, heeft zijn plaats, maar niet de leiding. Wanneer het diepere Zelf richting mag geven, wordt het innerlijke werk waarachtig en vruchtbaar.

Het Zijn is geen eindpunt en geen sluitend antwoord, maar een bron waaruit steeds opnieuw geput kan worden. Wat aan schijn mag loslaten, maakt ruimte voor wat werkelijk draagt.

Wil je meer weten over de Vrijmetselarij, neem gerust contact op met onze loge De Achterhoek.

Bron: Loge Spectrum te Amersfoort